Tuspeel

Tuspeel

Noordelijk van Heel en oostelijk van de Napoleonsbaan, ligt de Tuspeel [28 ha]: goed ontwikkeld hoogveen omringd door loof- en naaldbos.

Bereikbaarheid en recreatiemogelijkheden

De Tuspeel is op wandelpaden vrij toegankelijk voor voetgangers. De kern is vanwege de natte terreinomstandigheden en de vegetatie niet toegankelijk

Geschiedenis

De Tuspeel is onderdeel van een ooit veel groter aaneengesloten heide- en veengebied. Westelijk van de Napoleonsbaan ligt een ander restant: de Beegderheide. In 1974 kocht Het Limburgs Landschap de Tuspeel om te voorkomen dat het gebied door grindwinning verloren zou gaan. Naast de Tuspeel ligt de Lange Vlieter, een plas die door grindwinning is ontstaan en nu door de wml als drinkwaterbekken wordt gebruikt.

Beschrijving

Door een schotelvormige leemlaag vlak onder de oppervlakte, blijft de hoge waterstand in de Tuspeel intact. In deze laagte is in de loop der eeuwen veenvorming opgetreden. Het veen is echter niet als turf gewonnen. Daarom is er nog een voor Limburg unieke hoogveenvegetatie aanwezig, niet soortenrijk, maar wel met karakteristieke soorten. Meest opvallend is eenarig wollegras. In mei ligt over de hele hoogveenplaat een witte waas, gevormd door de witte pluizige zaadhoofdjes. In het veen liggen enkele poelen met drijvend fonteinkruid en waterdrieblad. Hier planten de kleine groene kikker en twee soorten salamanders zich voort. Ook zijn er meer dan tien soorten libellen waargenomen. Langs de randen groeien veenmossen. Op dit veenmos groeien witte snavelbies, twee soorten zonnedauw en kleine veenbes, een laagblijvende veenplant met roze bloemetjes. Op hoger gelegen veenbulten komt naast dopheide ook lavendelheide voor. Op de randen van de laagte en op drogere plaatsen groeit oude, goed ontwikkelde struikheide van zo'n 40 cm hoog. Op de heide leeft het groentje, een in Limburg zeldzame dagvlinder. Een andere vlinder die hier massaal voorkomt is de phegeavlinder, een zeldzame nachtvlinder, eenvoudig herkenbaar door zijn opvallende kleurverdeling en zijn dagactieve gedrag. Aan de oostrand van de Tuspeel ligt een grote oppervlakte ondiep open water met een zandige bodem, ontstaan toen enige jaren geleden verdroogd veen is afgegraven. Veenontwikkeling kan hier opnieuw starten. Plaatselijk drijft waterveenmos al in grote plakkaten op het water. Op de oevers domineert knolrus en er groeit kleine zonnedauw. In de dichte veenbegroeiing naast de plas verstoppen kuifeenden hun nest. Hun jongen brengen ze groot op de nieuwe plas. Zeer geleidelijk zullen ook andere veensoorten dit nieuwe terrein veroveren en zo het areaal echt hoogveen op de Tuspeel verder vergroten. Hoge stuifduinen rond de hoogveenkern zijn beplant met grove den en Amerikaanse eik. Hier broeden de grote bonte en groene specht. De laatste zoekt zijn voedsel tussen de schrale vegetatie op de grond. In het Amerikaanse eikenbos langs de Napoleonsbaan is in 2005 intensief gekapt, zodat soorten als zomereik en ruwe berk meer mogelijkheden krijgen. Ook is een strook tussen hoogveen en bos geplagd. Struikheide kiemt hier weer; op de droogste delen kleurt het blauw van het zandblauwtje de vlakte. Er groeien grote exemplaren van de stekelbrem. Op droge delen graast het hele jaar een kleine kudde paarden, die ervoor zorgt dat het grootste deel van het gebied niet dichtgroeit met berkenbos.

Beheer in de periode 1985-2011

ontwateringsgreppel dicht gemaakt om water in de Tuspeel vast te houden pachtvrij gemaakt van naast de Tuspeel gelegen akkers natuurherstelproject uitgevoerd, waarbij berkenbos is verwijderd en er meer open water in het gebied gecreƫerd is dammen in het gebied aangelegd om hoogveenwater beter vast te houden | begrazing met paarden | maaien oevers regelmatig berkenopslag gerooid op de hoogveenplaat Amerikaanse eikenbos sterk gedund.

Beheervoornemens vanaf 2011

blijven verwijderen van opslag van berken in het hoogveengebied.

Meer info en folders

Van dit natuurgebied is geen informatiefolder beschikbaar.